• Facebook
  • LinkedIn

Plientje parapluutje staat in de winkel.

Heel trots.

Ze staat in een houder met nog meer paraplu’s.

Maar die zijn allemaal groot. En zwart.

Plientje is het enige kleine parapluutje.

En ze is trots, omdat zij alleen allemaal kleuren heeft.

Ze heeft rode, groene en gele banen.

Als er iemand komt die een paraplu nodig heeft, dan duwt Plientje zich snel naar voren. Ze duwt zichzelf nog net niet omhoog.

Vol enthousiasme staat ze dan te stuiteren: Kijk mij dan, koop mij! Maar steeds kiezen de mensen een grote paraplu. Plientje is te klein.

  • Facebook
  • LinkedIn

En toch… op een dag vraagt iemand om een grote en een kleine paraplu. Een grote zwarte paraplu wordt uit de houder getrokken. De kleine, dat wordt Plientje. Een klein handje vist haar uit de houder.

Het handje duwt Plientje open. Plientje kijkt naar beneden om te zien van wie dat handje is. Een meisje met lange, natte haren kijkt met open mond omhoog naar haar gekleurde banen. Ze draait Plientje rond en rond in haar handen en lacht.

Als ze naar buiten gaan, wordt Plientje plotsklaps kletsnat. Het regent! Grote druppels slaan op haar neer. Brrr. Ze wordt heen en weer getrokken door de wind. Au! Hij rukt, trekt en doet van alles om Plientje de lucht in te krijgen.

Plientje doet haar uiterste best om de wind te ontwijken. Ze draait rond, probeert dicht te gaan, maar het lukt niet. Dan ineens… geeft de wind zo’n enorme ruk, dat hij Plientje binnenstebuiten draait. AAUUW!!

Het meisje onder Plientje schrikt zo, dat ze Plientje loslaat. Daar gaat Plientje: omhoog, de lucht in. De wind heeft haar te pakken. Plientje vliegt van links naar rechts, tegen bomen, langs struiken en over de grond. Tot de wind er genoeg van heeft en Plientje op een parkeerplaats tussen auto’s blaast.

Plientje huilt.

Plientje huilt en huilt.

Wat ziet ze eruit! Geen mooie gekleurde banen meer. Alleen een handvat met wat gebroken baleinen en slierten stof ertussen. Ze is geen paraplu meer. Ze is gewoon een stokje met wat staafjes, rijp voor de vuilniswagen.

Een jongetje loopt langs en ziet Plientje liggen. Hij pakt haar op en loopt met haar door de straten. Af en toe gebruikt hij haar als wandelstok, daarna als fluit, als dirigeerstok en zelfs als hockeystick.

Da’s ook grappig, denkt Plientje. Nu ben ik veel meer dan een paraplu!

Ze begint alweer een beetje te glimmen en te genieten.

Het jongetje loopt naar huis en zet Plientje neer in de hal. Zijn moeder kijkt hem aan.

‘Wat wil je met die stukke paraplu? ‘

Plientje huppelt en springt op en neer: Ik kan alles! Ik kan alles!

‘Ah!’ roept de moeder. ‘Ik weet iets!’

Ze plant Plientje in een pot met zand. Daarna versiert ze haar met slingers, lampjes en ballen. Als ze klaar is, zet ze Plientje op tafel en doet de lampjes aan.

De ogen van het jongetje glinsteren en hij lacht hardop.

‘Mam, dat is de mooiste kerstboom die ik ooit heb gezien!’

  • Facebook
  • LinkedIn
Share This

Share This

Share this post with your friends!

Share This

Share this post with your friends!