Waar mensen leren, worden fouten gemaakt. Dat is maar goed ook, want van fouten leer je. Door fouten ontwikkel je en probeer je iets op een andere manier te doen. Soms lukt dat na een keer proberen, soms heb je een aantal pogingen nodig, voor het lukt.

Wanneer je een fout hebt gemaakt, heb je een probleem. Dan heb je iets gedaan wat niet helemaal goed ging. Je hebt bijvoorbeeld iets verkeerds gezegd: ‘Ben je zwanger? Gefeliciteerd!’ tegen een mollige dame die niet in verwachting is.

Of je hebt iets verkeerds gedaan: ‘Oeps, in het verkeerde doel…’

Soms heb je niet eens iets verkeerd gedaan, maar is het een automatische reactie: Iemand probeert zich langs je heen te wurmen in een druk café en geeft je onverwachts een duw, waardoor de helft van je glas cola over je heen gutst. En automatisch komt uit jouw mond dat ene woord: Sorry.

Want zo gebruik je het woord, volgens het Van Dale woordenboek, als een excuus. Je zegt hiermee:

sor·ry (tussenwerpsel)pardon, neem me niet kwalijk

 

  • Facebook
  • LinkedIn

 

Hoe maak je het gebaar?

Je kan het gebaar op twee manieren maken. De eerste manier is het gebaar sorry als gesticulatie. Dat is een beweging waarbij je je beide handen gespreid omhoogbrengt tot ongeveer schouderhoogte. Soms, bij een groter publiek, heffen mensen hun armen hoger op, anders is het gebaar te klein voor het publiek om het goed te ervaren.

 

  • Facebook
  • LinkedIn
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Facebook
  • LinkedIn

 

De tweede manier is het gebaar sorry uit de gebarentaal. Je sluit je hand tot een vuist, met je duim op je wijsvinger. Dan breng je je vuist naar het midden van je borstkas, waar je in ieder geval twee keer een cirkelbeweging maakt met de klok mee. Sommige mensen draaien meer rondjes, dat is afhankelijk per persoon.

 

  • Facebook
  • LinkedIn

Illustratie: Irina Hoffer

 

Er is een derde sorry gebaar, deze is naar voren gekomen door een campagne van Veilig Verkeer Nederland (VVN). Deze club wilde iets doen tegen de agressieve houding die sommige verkeersdeelnemers laten zien, de opgestoken middelvinger. VVN was op zoek naar een gebaar waarmee mensen elkaar om excuus vragen na een onhandige actie in het verkeer waarvan zij spijt hebben.

Het sorry gebaar dat zij hiervoor gekozen hebben, is de opgestoken handpalm. Je steekt dan een ontspannen hand omhoog tot ongeveer naast je hoofd, de vingers zijn dan wel dichter bij elkaar dan de gesticulatie sorry. Onbewust brengen mensen dan vaak nog hun hoofd een stukje naar voren en naar beneden, als een soort knikje, waarmee erkend wordt dat iemand weet dat ie onhandig was.

De discussie die via de website van de VVN gevoerd is over het sorry gebaar voor in het verkeer is via deze link te lezen.

 

Waar komt het woord vandaan?

Het woord sorry is ontleend aan het Engelss ‘sorry’ – het spijt me en is een verkorting van ‘I am sorry’, wat letterlijk ‘ik ben bezorgd’ betekent. En waarmee uitgedrukt wordt: ik ben bezorgd, bedroefd, heb spijt. Het middelengelse woord was ‘sary, sory’ en het oudengelse woord dat hieraan vooraf ging was sārig, een afleiding van ‘sār’, wat smart of verdriet betekent. Het is verwant met het oudnoorse woord ‘sár’ [wond], verwant met zeer.

(Bron: Etymologisch woordenboek Van Dale)

De oorsprong van het gebaar
Er zijn verschillende gebaren in omloop, het sorry gebaar uit de (Nederlandse) gebarentaal: het rondje met de hand op de borst, het verontschuldigende gebaar in het verkeer: een hand omhoog, en het verontschuldigende gebaar waarbij iemand twee handen in de lucht steekt.

Paulien Cornelisse heeft een theorie over het ontstaan van dit laatste gebaar. Dit wordt in onderstaand filmpje duidelijk, van tijdstip 3:42 tot 4:06. Voor degenen die gesproken taal niet kunnen horen, staat onder het filmpje van dat stukje een transcriptie. Paulien begint met het gebaar voor nee, leuk om later nog eens te behandelen, en laat aan het eind trouwens ook zien dat door cultuurverschillen gebaren anders uitgevoerd kunnen worden.

Het sorry gebaar, volgens Paulien Cornelisse

 

 

“Of dat er net iemand was die ‘uh uh uh’ en ‘ssst’. ‘O, sorry’ ‘He he.’ Sorry bestond nog niet, he, het woord was er niet, het sorry gebaar waarschijnlijk al wel. Gulp. (gebaar) Weet je. Er ging natuurlijk ook vaak wat fout met die knotsen zo: ‘Bam! Oeh, ho, verkeerde, hu hu, verkeerde..’ (sorry gebaar). Waardoor dit, dit zie je heel vaak afgebeeld in grotschilderingen, daarom he. Vroeg voorbeelden van het Sorry gebaar (mmm) of in Egypte: (gulp, gebaar) Maar goed: culturele verschillen.”

 

Sorry zeggen is prima

Wie sorry zegt, geeft toe dat er een fout gemaakt is en dat hij of zij daar spijt van heeft. Vaak schaamt iemand zich voor wat hij of zij deed of heeft gezegd.

Je ergens voor schamen heeft twee kanten, volgens Dr Andreas Richter, University Lecturer in Organisational Behaviour:

De eerste is de kant van de oorzaak, een situatie verliep anders dan we hadden verwacht. De tweede kant is de reactie hierop. Veel mensen willen zich terugtrekken of onzichtbaar worden. Maar.. als de omgeving niet negatief (bestraffend) reageert, maar in plaats daarvan creativiteit stimuleert, geeft dit de veroorzaker de mogelijkheid zijn of haar fout te herstellen en andere oplossingen te vinden.

En uiteindelijk is dat waar het om draait: dat je leert van je fouten. Het maken van fouten geeft mensen de mogelijkheid te begrijpen wat er is gebeurd en hoe ze iets kunnen veranderen.

Maak daarom vooral veel fouten, want wie de meeste fouten maakt, leert het meest!

 

  • Facebook
  • LinkedIn
  • Facebook
  • LinkedIn
Share This

Share This

Share this post with your friends!

Share This

Share this post with your friends!